DEDİM : “YERYÜZÜ MELEĞİ”
“Yeryüzü meleği, sakın canın yanmasın, Ayakların yorulup, avuçların ağlamasın.…” Nice kıvrımlı sokakların, nice kara insanlarına rastladım. Bazen, dikenler batırdılar canım acısın diye ve bazen de kendim düştüm, incittim dizlerimi. Halbuki küçükken ne kadar çok yara olurdu dizlerim, sonra kabuk bağlar, iyileşirdi. Tekrar unuturdum dizlerimdeki geçmiş yaraları ve tekrar koşardım tozlu topraklı, ince yollarda. Koşuşum, heyecanım sanaymış meğer..
Üşüdüğüm geceler oldu, yalnız kaldığım yıllar konuk oldu günlerime. Her konan kuşa kanat olmaktan haya ettim. Dualarımla dokudum kısmet hanesini. Biraz menevşe, biraz
lale ektim. Gönül kapımın rengi daima mavi kaldı, gözlerin gibi.
Umutlandığım, ufuklara asıldığım, heyecanlandığım, özgürce kanat çırptığım gökyüzüm senmişsin meğer…
Ben, zaman hırkasını örerken camın kenarında, yüreğimde hep bir kelebek nazlı nazlı çırpınır. Uçmak istese de, duygu ülkesi onu özgür bırakmak istemez. Misafirliğin kısa olmasından dem vurur yüzümdeki çizgiler. Saçlarını okşarken gülümseyen yüzüm, aslında hep ağlar. Belli etmeden tebessüm şarkısını söyler hep dudaklarım. Ve gözlerim ufukları seyrederken ardından, dualarımın içinde sürekli hasret vardır. İpek kozalarda hapsettiğim özlemim senmişsin meğer…
Elbet bir gün vakit, noktasını koyacaktır usulca, tüm yarım kalan emellerimle seni Allah‘a ısmarlayacağım. Kapının ardında seni beklerken, duyduğum en muhteşem kelime ile övüneceğim. Toprak bedenimi alırken hücrelerine, “iyi ki annendim” diyeceğim. Sana,“beni” bırakarak gideceğim. Hiç endişelenmeden… Teheccüd vaktinde sana sunulan tacın her kıvrımında ben, kıymetli taşları da sen olacaksın inşallah, yeryüzü meleğim. Rabbine "kul" olmayı unutma. İsmin sende ebedi nurlansın canım YAVRUM…. Hep böyle kal…
Annen…ATİKE.
DEDİ: Annem, kalemin çizdiği en güzel resimsin. Göz rengin yok, saçının şekli belirsiz. Nasıl bir hâl içindeydin bilmezdim. Dokunamadığım cemâlinden uzaktım, seninle ilk tanıştığım anlarda… Sesin ve canın bana yârenlik ettiği günlerde, ben seninle sıcacıktım anne…
Kavuştuğumda ağlamışım. Sen ise tebessümle sarılmışsın bana. O anı hatırlamak ne çok isterdim anne.. ne çok isterdim. Gözlerine, bakışımı değdirerek, “seni seviyorum” demenin hazzı ne güzel olurdu… Çaresiz hâlimi şefkatle, ilk bağrına basan sen oldun beni.
Ve yine sıcacıktım annem…yine sıcacıktım koynunda… Kapıları aça bildiğim günlerde, varlığımı fark ettim. Adımlarım düşer gibi pıtık pıtık sana doğru koşmaya çalışırken, gülümseyen yüzünle kollarını bana açmıştın. Beni sarıp sarmalayacağını biliyordum. Yanağını yanağıma değdirdiğinde sıcacıktım yine anne sıcacıktım…
Kendimden önce senin yüzünü ezberledim. Bütün anneler yabancı, sen ise bendin. Aynaya baktığım ilk anda, şaşkın bir ben ile tanışmıştım kucağında. Yüreğine sardığın hâlinle boyuna erişmiştim. Bıraktığında korkak ve çaresiz kalırdım. Bağrında ninnilerle uyurken sıcacıktım anne.. sıcacıktım…
Oyuna daldığım bir gün, süzülüp yanımdan geçtin. Rüzgârın, ruhumun kalbini okşadı. Seni izledim dakikalarca, elimde oyuncağımla. Yaşımı hatırlayamayacak kadar küçüktüm. Çok az şey biliyordum. Okuya bildiğim en güzel kitap sendin o günlerde…
Ve o gün, o sayfada senin resminin ne kadar bana benzediğini gördüm… Aslında ben, sana ne kadar çok benziyormuşum… Kendimi hatırladığım ilk ansın anne..
Narin sevginle yazılı kaldın bende…Koşarken geleceğe ayaklarım, hayatımdan hatırladığım ilk sahnede sen yazılıydın, benim sana benzer halimle..
Şarkım, türküm, bestem, hep senin için çalmıştır kalbimde. Senli zamanlarda kaybolup giden, hüzünlü vakit nağmelerimdin. İçimde sıcacık özlediğim, doyamadığım, kavrulduğum, makamı bende saklı en güzel kelimeydin ANNE…en güzel kelimeydin …
Hakkını helal et Anne…
Evladın…..
Dedi, dedik…
El ele tutuşup bu güzide yolda yürüdük sonsuz kudret sahibinin izni ile. Geçmişte saklı asırlar öncesi ninem ve gelecekte bekleyen onlarca yıl sonra ki torunlarımındır bu satırlar… Avuçlarımızdaki duaları üfledik hem ÂTİ’YE, hem MAZİ’YE. Haklarımız helâldir İslâm dinini kabul edip bizlere öğreten büyüklerimize ve haklarımız helâldir İslâm dinini yaşayıp nesillerimize aktaracak evlatlarımıza… |
ALTUNEL:19 MAYIS TÜRKİYENİN DOĞUM GÜNÜDÜR
